X
تبلیغات
قالب وبلاگ
:::اشعار شعرای ایران زمین:::
نوشته شده توسط امیر.غلامحسین پورـرامین زارع-محمد امام بخش به نمایندگی بچه های شایسته ی دوم تجربی دبیرستان شاهد

                       سرآغاز


                                                                                                                

گله‌ای دارم از تو و گله‌ای که نگنجد به هیچ حوصله‌ای
گله‌ای دود در دماغم از آن گله‌ای باد بر چراغم از آن

 

          در ستایش کاخ میرمیران


                                                                                                                   

ای مقیمان این خجسته مقام دور باد از شما غم ایام
بر در این بهشت روحانی عیش و عشرت کنند رضوانی
زین طربخانه نشاط انگیز رفته غم تا در عدم به گریز
این حرم وین ریاض گرد حرم قصر حور است و بوستان ارم
صحن و سقفش به چشم صنعت بین زیور آسمان و زیب زمین
کلک نقاش او گه نیرنگ ناسخ کارنامه ارژنگ
حبذا طرح این بنای شگرف پیش دریاچه چو قلزم ژرف
قلزم ژرف و آبش از کوثر اندر او عکس مهر زورق زر
غایت عمق اندر او نایاب گاو ماهی ندیدش از ته آب
آب صافش زلال چشمه‌ی مهر غرق در وی چو عکس خویش سپهر
ای خوشا جوی سنگ مرمر او کز بلور است اصل گوهر او
سنگ شفافش آب آینه رنگ رنگ آیینه‌اش گل از پس سنگ
جوی آن آب سلسبیل سرشت نایب جوی شیر باغ بهشت
حوضی از هر طرف چو یشم در او خیره از بس اشعه چشم در او
گشته زان حوض آینه کردار روز بر آب خضر تیره و تار
ماهی ار آلت بیان می‌داشت وصف آن حوض بر زبان می‌داشت
دیده با ماهیش به جلوه در آب حوت گردون ز رشگ گشته کباب
صور صفحه‌ی جدار و درش نسخه‌ی لوح بینی و صورش
نقش بی‌جان خانه‌ی نقاش یافته جان ز لطف آب و هواش
مطبخش قوت بخش جان همه بهره ور گشته زان روان همه
نعمتش چون نعیم جنت عام آتشش نابدیده پخته طعام
آتش و دودش از درون رانده همچو نامحرمان برون مانده
این بهشت است در سرای وجود نبود در بهشت آتش و دود
آب فواره‌اش به حوض بلور کز صفا دم زند ز لمعه‌ی نور
شمع کافورییست پنداری در یکی تشت سیم بگذاری
طرفه شمعی که تا به صبح نشور بزم امید از او بود پر نور
یا رب ای بزم باد فرخنده شمع دولت در او فروزنده
اندرو تا ابد به وفق مراد بانی این بنا به دولت باد
آنکه اقبال خادم در اوست بخت و دولت غلام و چاکر اوست
آسمان طاق درگه جاهش کهکشان آستان درگاهش
بزم پیرای عیش خانه‌ی جود مجلس آرای بزمگاه وجود
میر میران غیاث دین و دول آفتاب سپهر و ملک و ملل
تا ابد مدت بقایش باد وین سرای سرور جایش باد
چون نشیند به صدر جاه وجلال باد وحشی مقیم صف نعال

در تاریخ بنای گرمابه


                                                                                                               

طواف درگه پیر حقیقت اجازت نیست بی‌غسل طریقت
اگر ره بایدت در خلوت خاص بپرس اول ره حمام اخلاص
معاذاله زهی فرخنده حمام که آبش هست آب روی ایام
از آن فایض به خلوتخانه‌ی گل هوایی چون هوای خلوت دل
به تحت الارض خورشید جهان سوز به گلخن تابی او شب کند روز
درونش را به چشم پاک بینان صفای خاطر خلوت نشینان
برونش را برای تربیت روح به هر جانب در سد فیض مفتوح
در فیضش به روی کس نبسته در او وارستگان صف صف نشسته
چه در بیرون در ماندی دورن آی بنه در مسلخ وارستگی پای
گذر بر صفه‌ی پاک اعتقادی نشین بر فرش عجز و نامرادی
کمر بند امل را عقده کن سست میان آز بگشا چابک و چست
گشا بند قبای خود نمایی برون آ از لباس خود ستایی
بنه از سر کلاه عجب و پندار میارا تن به جبه ، سر به دستار
علایق از میان نه بر کرانه بزن لنگ تجرد عاشقانه
برون آ از صف بالا نشینان برو تا خلوت تنها نشینان

بریز آبی ز آب چشم نمناک و گر آلایشی داری بشو پاک
چو خود را شستی از لوح مناهی ز آب گریه‌های عذر خواهی
قدم در مجمع اهل صفا نه برای خویشتن جانی صفا ده
گروهی بین همه از خویشتن عور ز خود کرده لباس عاریت دور
همه از جبه و دستار عاری برهنه از رسوم اعتباری
نشین و آب گرم گریه پیش آر تو هم آبی به روی کار خویش آر
به سنگ ترک کن پای طلب پاک ز چنگ قیدهای عالم خاک
توجه کن به دلاک هدایت که آید بر سر کار عنایت
کشد بر سنگ رحمت پاکی جود تراشد موی قید بود و نابود
بنا چون می‌شد این حمام دلکش که آبش آشتی دارد به آتش
تفکر از پی تاریخ آن رفت پی حمام نقلش بر زبان رفت
چو خواهی سال اتمامش بدانی بگویم تا بدانی چون بخوانی
چو با فیض است و زو نبود جدا فیض طلب تاریخش از حمام با فیض

 

از نامه‌ی پرسوز و گدازی که شاعر شوریده دل به دلدار سفر کرده‌ی خود نگاشته است


                                                                                                                   

منم با خاک ره یکسان غباری به کوی غم نشسته خاکساری
چنین افتاده‌ام مگذار غمناک بیا و ز یاریم بردار از خاک
غبارم را فکن در رهگذاری که گاهی می‌کند آن مه گذاری
و گردانی که آن یار مسافر غباری می‌رساند زان به خاطر
مرا بگذار و خود بگذر به سویش بنه از عجز رو بر خاک کویش
پس از ظهار عجز و خاکساری به آن مه طلعت گردون عماری
بگو محنت کش بی‌خان ومانی اسیری، خسته جانی، ناتوانی
ز بزم شادمانی دور مانده به کنج بی‌کسی رنجور مانده
چه عود از آتش غم جان گدازی به چنگ بی‌نوایی نغمه سازی
علمدار سپاه جان گدازان ترنم ساز بزم نوحه سازان
دعا گویان سرشکی می‌فشاند به عرض خاک بوسان می‌رساند
نهال گلشن جان قامت او گل باغ لطافت طلعت او
ز قدش سرو دایم پای در گل صنوبر در هوایش دست بر دل
لبش را در تبسم غنچه تا دید ز شکر خنده‌اش بر خویش پیچید
به راهش سبزه تر سرنهاده ز خطش کار او بر پا فتاده
<>
ز دوری طرفه احوالی است مارا بیا کز هجر بد حالی است مارا
کسی تا کی به روز غم نشیند چنین روزی الاهی کس نبیند
تو می‌دیدی که گر روی تو یک دم نمی‌دیدیم، چون بودیم از غم
کنون چون باشد احوال دل ما که باشد کنج هجران منزل ما
ز دوری سر به جیب غم نشینم رود عمری که یک بارت نبینم
منم ازدرد دوری در شکایت ز بخت تیره خود در حکایت
که آخر بخت بد با ما چها کرد به سد محنت از او ما را جدا کرد
بدین سان بی سر و پا کرد ما را به کنج هجر شیدا کرد ما را
از این بختی که ما داریم فریاد چه بخت است این که روی او سیه باد
زدیم از بخت بد در نیل غم رخت مبادا کس چو ما یا رب سیه بخت
چو ما در بخت بد کس یاد دارد؟ سیه بختی چو ما کس یاد دارد؟
نمی‌دانم که آن ماه شب افروز که ما را ساخت هجرانش بدین روز
نمی‌گفتی که چون گردم مسافر نخواهم برد نامت را ز خاطر
ز بند غم ترا چون سازم آزاد خط آزادیت خواهم فرستاد
پی دفع جنون خویش کردن AMIR.GH ]
ارسال نظر
نام شما :
آدرس وب سایت :
پست الکترونیک :
پیام شما :
کد امنیتی :
.: Weblog Themes By Pichak :.

درباره وبلاگ


باسلام بنده به نمایندگی دانش آموزان دوم تجربی دبیرستان شاهد در رابطه با درس ادبیات با همکاری همکلسیانم:رامین زارع و محمد امام بخش وبلاگی از زندگینامه شعرای ایران واندکی آثار آنان تحیه کردیم که امیدوارم از وبلاگمون خوشتون بیاد وازش لذت ببرید ممنون از توجهتون ...امیر غلامحسین پور...

آرشيو مطالب
آمار سایت
افراد آنلاین : ۱
بازديدهاي امروز : ۱
بازديدهاي ديروز : ۰
كل بازديدها : ۲۵۸۷
بازدید این هفته : ۱
بازدید این ماه : ۸
تعداد نظرات : ۴
تعداد كل مطالب : ۲۸
امکانات وب
 ..... .....

.

........


 .......

كد ماوس

 ............